Mieszczanin szlachcicem (fr. Le Bourgeois gentilhomme) – komedia w pięciu aktach napisana przez Moliera (1622–1673) na zamówienie króla Ludwika XIV. Wystawiona po raz pierwszy w 1670 r. w zamku Chambord (Francja). Jest to satyra na ówczesne mieszczaństwo przedstawiona w formie słowno-muzycznej. Dialogi napisane prozą przeplatane są wierszowanymi piosenkami i tańcami w wykonaniu grupy baletowej.
Treść Bogaty mieszczanin Pan Jourdain chce naśladować styl życia arystokracji. W tym celu zamawia eleganckie ubrania i zatrudnia nauczycieli: muzyki, tańca, fechtunku i filozofii. Nauczyciele każą sobie słono płacić za lekcje, a za plecami Jourdaina naśmiewają się z jego braku ogłady. Pan Jourdain chce zaimponować markizie Dorymenie. Energiczna żona Pani Jourdain odkrywa te zamiary i upomina męża. Tymczasem Kleont, starający się o rękę córki Jourdaina, Lucylli, zostaje odprawiony ze względu na brak szlacheckiego pochodzenia. Wymyśla, że pod przebraniem, jako członek świty tureckiego muftiego będzie ponownie ubiegał się o rękę Lucylli. Mufti przybywa wraz ze świtą do domu Jourdaina i nadaje mu zmyślony tytuł szlachecki „mamamuszi”, aby zaspokoić jego próżność.