Tadeusz Skulina (ur. 25 listopada 1929 w Katowicach, zm. 23 listopada 1992 w Poznaniu) – polski językoznawca slawista, dialektolog, onomasta.

Życiorys Tadeusz Skulina urodził się w 1929 roku i pochodził z rodziny urzędniczej.

Lata wojny od początku 1941 roku spędził w Śremie i pracował przymusowo w niemieckim gospodarstwie rolnym w Łęgu pod Śremem. Po wojnie w latach 1945–1950 kontynuował naukę w gimnazjum im. Józefa Wybickiego w Śremie. Tam zdał maturę w 1950 roku, a potem zaczął studia polonistyczne na Uniwersytecie Poznańskim. Jeszcze jako student, bo w 1954 roku, rozpoczął pracę na tymże uniwersytecie. W dziedzinie językoznawstwa jego mistrzami byli profesorowie Władysław Kuraszkiewicz oraz Stanisław Urbańczyk. Przez czas studiów był mocno związany zwłaszcza z profesorem Kuraszkiewiczem. Uczestniczył w jego seminarium magisterskim, a pracę magisterską obronił w 1955 roku. Władysław Kuraszkiewicz był promotorem jego pracy doktorskiej – którą Skulina obronił w 1961 – oraz jednym z recenzentów jego rozprawy habilitacyjnej – obronionej w 1973. W 1974 otrzymał etat docenta i zaczął pełnić funkcję kierownika Studium Zaocznego w Instytucie Filologii Polskiej UAM.