Drugim z wielkich przeciwników Ikkō-ikki był Nobunaga Oda, który dążył do objęcia zwierzchnictwa nad całą Japonią. Wyznawcy sekty i ich sprzymierzeńcy utrudniali mu to zadanie, gdyż kontrolowali większość dróg i szlaków handlowych wiodących z zachodu do stolicy. Ponadto sprzymierzyli się z Yoshiakim Ashikagą, który dzięki Nobunadze został wyniesiony do tytułu sioguna. Yoshiaki nie miał jednak realnego znaczenia bez potęgi militarnej klanu Oda, a sekta nie była na tyle potężna by zapewnić siogunowi władzę na dłuższy czas. Mimo to jeszcze w 1570 Oda został pokonany przez wojska Ikkō-ikki, za co zemścił się zniszczeniem kompleksu świątynnego Enryaku-ji w następnym roku. Wojna z Odą trwała przez kolejne lata, a poparcia ruchowi udzieliły wówczas rody Mōri, Azai i Asakura, z którym sekta wcześniej toczyła wojny. Wszystkich jednoczył jednak wspólny przeciwnik, gdyż nie chciano dopuścić by Nobunaga stał się jedynowładcą. Członkowie rodu Asakura ponadto byli w ciężkim konflikcie z Nobunagą po tym, gdy ten kazał w sierpniu 1575 swoim żołnierzom zmasakrować mieszkańców wsi Ajimano, podległej temu rodowi. Oda okazał się jednak trudnym i bezwzględnym przeciwnikiem: w 1574 zdobył i zniszczył umocnienia Nagashimy, gdzie życie straciło 20 000 wyznawców sekty Ikkō-shū.
Źródło i licencja
Fragment artykułu Wikipedia — Ikkō-ikki · historia autorów.
Tekst: CC BY-SA 4.0. Wydzielono fragment z dłuższego artykułu.