Josef Koncz (ur. 30 października 1916 w Vel’ká (późniejsza dzielnica Popradu) na Słowacji, zm. 7 września 1988 w Getyndze) – niemiecki kardiochirurg.

Życiorys Był czwartym dzieckiem urzędnika kolejowego. Wykształcenie podstawowe zdobył w niemieckiej szkole w Vel’ká, a do niemieckiego gimnazjum uczęszczał w Kieżmarku. Po maturze w 1934 studiował medycynę na Uniwersytecie Karola w Pradze, którą ukończył w 1941 zdając egzamin państwowy. W tym samym roku uzyskał tytuł doktora medycyny i do końca września pracował jako lekarz w Georgenbergu. Następnie został powołany do armii słowackiej jako oficer sanitarny i brał udział w walkach na wschodzie z Armią Czerwoną i dotarł aż do bagien Prypeci. Następnie po przeniesieniu z frontu pracował w Rosenbergu, Budapeszcie, Baden jako lekarz asystent i po uzyskaniu specjalizacji jako chirurg. Od 8 maja 1945 do 12 października 1945 był pierwotnie w niewoli amerykańskiej, a następnie francuskiej. W tym czasie pracował jako lekarz w lazarecie w 'Andernach.