Po wojnie był przez pewien czas aresztowany. Uzyskał „bez żadnych zastrzeżeń” wpis na polską listę adwokatów w Krakowie i aż do 1952 roku ponownie prowadził indywidualną kancelarię. Równocześnie, od 1946 roku, podjął wykłady z dziedziny polityki społecznej, tym razem na Uniwersytecie Wrocławskim, gdzie pracował w charakterze wykładowcy aż do 1950 roku. Z tego okresu wspominał na łamach Kultury jego wykłady Aleksander Małachowski, „z podkreśleniem jego wysokiej kultury jako wykładowcy”.
Od 1952 roku Władysław Babel de Fronsberg pracował w Zespole Adwokackim nr 9 w Krakowie. Od 1970 roku został objęty składem osobowym członków Zespołu Adwokackiego nr 10 w Krakowie, gdzie pracował do kwietnia 1973. W 1947 roku został powołany przez Radę Adwokacką w Krakowie na członka Komisji Egzaminacyjnej dla adwokatów. Od 1950 był również członkiem Komisji Dyscyplinarnej Wojewódzkiej Izby Adwokackiej w Krakowie. Od 1967 był wiceprezesem tejże Komisji Dyscyplinarnej. Od 1965 uczestniczył w pracach Komitetu Frontu Jedności Narodowej. Prowadził wykłady i szkolenia dla aplikantów adwokackich.