Współczesny kościół pod wezwaniem świętych Piotra i Pawła powstał w latach 1912–1928 według projektu Józefa Piusa Dziekońskiego. To pierwsza murowana świątynia w parafii. Zaczęto ją budować w 1912, ale w 1915 spłonęła. Dokończono ją w okresie międzywojennym. Jest neogotycka z elementami neobaroku, trójnawowa, murowana z cegły, nieotynkowana, z dwuwieżową fasadą. Trzyprzęsłowe pseudobazylikowe wnętrze z transeptem zwieńczone jest zamkniętym półkoliście jednoprzęsłowym nieorientowanym prezbiterium. Po bokach kościołach dostawiono prostokątne dwukondygnacyjne zakrystię i skarbiec. Większość wyposażenia pochodzi z lat 20. XX w. Ołtarz i ambona są neogotyckie. Świątynię 26 sierpnia 1929 konsekrował biskup płocki Leon Wetmański.

W 1945 kościół został zniszczony. Odbudowę prowadzono do 1967. W 1970 kościół pokryto polichromią wykonaną przez Ignacego Napiecka. Naśladuje wzory znane z haftu kurpiowskiego Puszczy Białej, w tym motyw zielka W kościele umieszczono 64 wzory. W 2022 proboszcz parafii samowolnie, bez pozwolenia konserwatora zabytków, zlecił zamalowanie polichromii. Prace zatrzymano na skutek interwencji wiernych.

W 1975 w kościele zainstalowano 25-głosowe organy zbudowane przez firmę Kamińskich z Warszawy.