Akt II Jadwiga namawia księcia Turynu, Garibalda, by pomścił zniewagę, jaką jej wyrządził Grimoald, ofiarowując mu w zamian swą rękę i królestwo. Garibald obawia się jednak, że w decydującej chwili Jadwiga opowie się za Grimoaldem, a że bardziej od niej pragnie władzy, postanawia zniszczyć króla fałszywymi radami. Grimoald ofiaruje Rodelindzie koronację jej syna, Kuninkperta. Rodelinda jest zachwycona wielkodusznością króla, który wygnawszy swego oponenta, oddaje władzę jego synowi, uważa jednak, że aby zachować chwałę tego czynu trzeba, aby dar był bezinteresowny. Król jednak nie chce się wyrzec ręki ukochanej. Wobec dalszego oporu Rodelindy stawia ją przed wyborem: albo koronacja jej syna albo jego śmierć.
Akt III Garibald naciska, by Rodelinda jak najszybciej dokonała wyboru. Królowa zgadza się poślubić Grimoalda. Stawia jednak warunek. Grimoald jest gotów na wszystko. Królaw żąda, aby zabił jej syna. Przejrzała zamysł króla i jego doradców. Koronacja Kuninkperta nie jest żadnym darem, ale sposobem umocnienia władzy Grimoalada do czasu aż nastroje się uspokoją, a jemu samemu urodzi się własny syn. Chce skompromitować swego wroga w oczach ludu, przyspieszając nieuniknioną śmierć syna. Straż królewska odnajduje w lesie pod Mediolanem ukrywającego się Perktarita.