Ponadto uczestniczył w opracowaniu konstrukcyjnym sześciu urządzeń pomiarowych m.in. anemografu (1958), solomierza (1959), przepięć wewnętrznych (1960). W 1963 obronił doktorat, w 1966 habilitował się na Wydziale Elektrycznym, od 1967 był docentem w Katedrze Podstaw Elektroniki i Automatyki. W 1970 po zmianie struktury Politechniki Warszawskiej był związany z Instytutem Sterowania i Elektroniki Przemysłowej, równocześnie wykładał w Wyższej Szkole Oficerskiej Lotniczej w Dęblinie, gdzie współorganizował dydaktykę. Wykładał elektryczne układy pomiarowe, elementy automatyki, maszyny matematyczne, teorię automatów i podstawy elektroniki. W 1978 uzyskał tytuł profesora nadzwyczajnegoEdmund Lipiński (1922-1990), Sekcja Automatyki i Pomiarów OW SEP, Stowarzyszenie Elektryków Polskich.
Zmarł w 1990, pochowany na cmentarzu Bródnowskim w Warszawie (kw. 6F-6-33)Andrzej Liczbiński "Wykaz profesorów Politechniki Warszawskiej zmarłych w latach 1988-2000".