thumb|Atakebune w barwach rodu Tokugawa thumb|Profil okrętu typu atakebune – zbiorcza nazwa dużych okrętów wojennych używanych przez Japończyków w XVI i XVII wieku. Ze względu na rozmiar i konstrukcję bywają nazywane japońskimi protopancernikami. Używane były głównie w walkach przybrzeżnych, stąd określano je jako pływające fortece.
Powstanie i funkcjonowanie W drugiej połowie XVI w. Japonia była państwem rozbitym wewnętrznie, w którym ani cesarz, ani nawet siogun, nie odgrywali znaczącej roli. W państwie toczyła się walka pomiędzy licznymi daimyō. Miało to paradoksalnie korzystny wpływ na rozwój japońskiej floty. Najzamożniejsi władcy budowali bowiem i utrzymywali setki statków różnej wielkości. Największe z nich i najsilniej uzbrojone nazywano atakebune. Miały one drewnianą konstrukcję, ale zgodnie z zachowanymi opisami, w części nawodnej w całości lub w kluczowych miejscach były wzmocnione żelaznymi bądź miedzianymi płytami. Okręty miały ponad 30 m długości, a na ich pokładach budowano wieże. Poruszane były przy pomocy wioseł, gdyż rozmiar i ciężar uniemożliwiały im korzystanie z żagli. Charakteryzowało je także silne uzbrojenie: armaty oraz liczne arkebuzy dużego kalibru.