Od stycznia 1924 dowodził plutonem w 85 pułku piechoty, później kompanią zwiadowców, plutonem i kompanią w 87 pułku piechoty Zachodniego Okręgu Wojskowego. W październiku 1927 został dowódcą i politrukiem kompanii w 111 pułku piechoty Białoruskiego Okręgu Wojskowego, od grudnia 1930 do kwietnia 1933 był pomocnikiem dowódcy batalionu, szefem sztabu batalionu i pomocnikiem szefa sztabu 97 pułku piechoty Białoruskiego Okręgu Wojskowego. W 1936 ukończył Akademię Wojskową im. Frunzego i został skierowany do pracy w sztabie 1 Dywizji Zmechanizowanej w Moskiewskim Okręgu Wojskowym jako szef jednej z sekcji, w 1939 ukończył Akademię Sztabu Generalnego. W lipcu 1939 został skierowany do 57 Specjalnego Korpusu Piechoty na terytorium Mongolii, gdzie brał udział w bitwie nad Chałchin-Goł. W październiku 1939 został szefem sztabu 36 Dywizji 1 Grupy Armijnej w Mongolii, a we wrześniu 1940 szefem sztabu 91 Dywizji Piechoty w Syberyjskim Okręgu Wojskowym.