Jewgienij Iwanowicz Kabanow (ros. Евгений Иванович Кабанов, ur. 20 listopada 1918 we wsi Biegiczewo obecnie w obwodzie woroneskim, zm. 19 czerwca 1989 w Moskwie) – radziecki lotnik wojskowy, generał major, Bohater Związku Radzieckiego (1944).
Życiorys Do 1935 skończył 7 klas szkoły, a w 1939 technikum budowlane w Woroneżu, pracował jako technik w Ertilu. Od grudnia 1939 służył w armii, w czerwcu 1941 ukończył Wojskowo-Morską Szkołę Lotniczą im. Lewoniewskiego w Mikołajowie, od listopada 1942 uczestniczył w wojnie z Niemcami w eskadrze 73 pułku/12 gwardyjskiego pułku lotnictwa bombowego. Walczył w składzie Sił Powietrznych Floty Bałtyckiej, brał udział w obronie Leningradu, walkach o kraje nadbałtyckie i ataku na Królewiec. Do czerwca 1944 jako nawigator (szturman) klucza 12 gwardyjskiego pułku lotnictwa bombowego 8 Dywizji Lotniczej Sił Powietrznych Floty Bałtyckiej wykonał 103 loty bojowe bombowcem Pe-2, niszcząc osobiście 1 transport i w grupie 2 transporty wroga oraz 1 okręt i uszkadzając 3 okręty wroga. W walce powietrznej strącił myśliwiec wroga.