Psy posiadają mięśnie, które pozwalają na niezależne poruszanie małżowinami usznymi. Dzięki temu potrafią zlokalizować źródło dźwięku. Kanał dźwiękowy umożliwia psom przekazywanie informacji na duże odległości. Sygnały głosowe wysyłane z bliskiej odległości służą uzupełnieniu komunikacji wizualnej. W procesie komunikacji głosowo-słuchowej ważną rolę odgrywa tonacja dźwięków, długość trwania oraz częstotliwość. Dźwięki o niskiej tonacji oznaczają groźbę. Dźwięki o wysokiej tonacji stanowią zachętę do zmniejszenia dystansu. Krótkie trwania dźwięku oznacza większą intensywność emocji psa, może świadczyć o niepewności, strachu. Długie dźwięki wskazują na zachowania podjęte przez psa świadomie. Częstotliwość wysyłania sygnałów głosowych świadczy o stopniu pobudzenia i zaniepokojenia psa.
Kanał posturalny Sygnały posturalne przekazywane są głównie za pomocą kanału wizualnego, ale także poprzez pozostałe kanały komunikacji. W procesie przekazywania informacji jeden z kanałów komunikacji może być użyty do wzmocnienia innego. Sygnały wysyłane przez psy zwykle nie występują pojedynczo, lecz łączą się w złożone zachowania. Wyróżnia się trzy grupy sygnałów dwuznacznych: sygnały afiliacyjno-agonistyczne, afiliacyjno-uspokajające i agresywno-uspokajające.