mały|Pozostałości murów porośnięte roślinnością (2023) Zamek w Małej Nieszawce – ruiny zamku komturskiego w Małej Nieszawce pod Toruniem.
Historia W 1230 roku książę Konrad Mazowiecki nadał Krzyżakom wraz z trzema wsiami mazowiecki gród NissoweTomasz Torbus, Zamki konwentualne Państwa Krzyżackiego w Prusach. Część II: Katalog, Słowo/Obraz Terytoria, Gdańsk 2023, , s. 363–369. Rok później gród ten stał się bazą wypadową Krzyżaków za Wisłę. W 1255 roku wzmiankowano Heinrico commendantore de Nesowia. Pierwszy drewniany zamek zakon krzyżacki wybudował w I poł. XIII w. Istniał on do 1269 roku. Na jego miejscu wybudowano murowany zamek. Budowę rozpoczęto ok. 1327 roku. Prace wstrzymano na kilka lat, na czas działań wojennych przeciw Polsce Władysława I Łokietka. Prace wznowiono w 1332 roku. Od połowy lat 50. XIII w. zamek był siedzibą komtura i konwentu krzyżackiego, który sprawował nadzór administracyjny nad posiadłościami zakonu krzyżackiego w Kujawach, zdobytych przez Krzyżaków w większości w latach 30. XIII w. W pierwszej poł. XIV w. zamek przybrał ostatecznie kształt murowanej warowni. Po bitwie pod Grunwaldem zamek w końcu lipca 1410 roku przeszedł w ręce polskie i stał się kwaterą króla Władysława Jagiełły od 28 września do 1 października oraz w grudniu podczas negocjacji pokoju toruńskiego.