Uwagę protagonisty zwraca wizerunek podobnej postaci, ale o wiele większej, żywiącej się martwym wielorybem. Bohater uznaje po chwili, „że są to tylko wizerunki bogów zrodzonych w wyobraźni jakiegoś prymitywnego rybackiego lub żeglarskiego plemienia”Dagon, str. 12, Zgroza w Dunwich i inne przerażające opowieści, zbiór opowiadań; Wydawnictwo Vesper, 2012; przekład Maciej Płaza. Nagle z wody wyłania się stworzenie „potężne, obmierzłe jak Polifem, zdumiewające niczym potwór z koszmarnych snów”Dagon, str. 14, Zgroza w Dunwich i inne przerażające opowieści, zbiór opowiadań; Wydawnictwo Vesper, 2012; przekład Maciej Płaza. Stworzenie obejmuje obelisk i wydaje z siebie kilka miarowych odgłosów. Wtedy bohater traci zmysły i rozpoczyna ucieczkę, z której niewiele pamięta. Po tym, jak wskakuje on do szalupy, zrywa się ogromny sztorm, a mężczyzna traci pamięć.

thumb|Dagon obejmujący obelisk Bohater budzi się w szpitalu w San Francisco, do którego trafia dzięki kapitanowi amerykańskiego statku, który znalazł jego szalupę na Pacyfiku. Nikt nie wierzy w historię marynarza, nie zauważono także żadnego wystąpienia nowego lądu na oceanie.