Antoni Mateusz RadomskiW ewidencji urzędników Austro-Węgier był określany w języku niemieckim jako „Anton Radomski”. (ur. ok. 1817, zm. 23 sierpnia 1871 w Sanoku) – polski urzędnik.
Życiorys Antoni Mateusz Radomski urodził się około 1817. Był synem Mateusza. Pochodził z Brzozowa. Posiadał pochodzenie szlacheckie. Został zarządcą majętności. Zamieszkiwał w Boberce.
Jako mandatariusz z Nowosielec w lutym 1846 uczestniczył na ziemi sanockiej w przygotowaniach konspiracyjnych celem wzniecenia walk w ramach powstania krakowskiego, przygotowanego na 21/22 lutego 1846, po czym znalazł się na przygotowanej przez cyrkuł sanocki liście uczestników konspiracji. Uczestnicy konspiracji byli więzieni w Sanoku (śledztwo prowadził przybyły ze Lwowa radca Leonidas Janowicz, osławiony bezpardonowym traktowaniem osadzonych i ich krewnych, którego odwołał mianowany komendantem Sanoka pułkownik Leopold Kolowrath-Krakowsky, ówczesny komendant 3 pułku huzarów z Sáros-Patak). Latem 1846 rozpoczęto przewożenie więźniów do Lwowa. Antoni Radomski został skazany na karę 12 lat ciężkiego więzienia. Wraz z innymi skazanymi uczestnikami sprzysiężenia na Sanocczyźnie został wywieziony na Hradczy Kopiec (Spielberg), osadzony tam 1 lipca 1847, po czym 24 marca 1848 został zwolniony na mocy amnestii, którą objęto konspiratorów.