Polacy, na czele z Julianem Goslarem, odjeżdżający z dworca kolejowego w pobliskim Brnie byli żegnani entuzjastycznie przez Czechów.
Od około 1856 był pisarzem gminnym (tj. sekretarzem) w urzędzie gminy miejskiej w Brzozowie. Następnie, od około 1857 był pisarzem gminnym w urzędzie gminy miejskiej w Sanoku, zaś od około 1861 był jednocześnie kasjerem miejskim. Od około 1867 do końca życia był wyłącznie kasjerem miejskim w urzędzie gminy miejskiej w Sanoku (od około 1869 określanym jako urząd miejski tj. magistrat miasta Sanoka). Po ustanowieniu autonomii galicyjskiej w 1867 i wyborze rady miejskiej w Sanoku został wybrany sekretarzem.
Zmarł 23 sierpnia 1871 w Sanoku w wieku 54 lat. Został pochowany na cmentarzu w Sanoku w pogrzebie odprawionym przez ks. proboszcza Franciszka Salezego Czaszyńskiego 25 sierpnia 1871.
Przez 28 lat był żonaty z Anną z domu Terlecką (ur. prawd. 1825Rok urodzenia podany w inskrypcji nagrobnej Anny Radomskiej., zm. 7 kwietnia 1907 w Sanoku w wieku ok. 80 lat;