Pawieł Wasiljewicz Mironow (ros. Павел Васильевич Миронов, ur. we wsi Wasiljewka w powiecie tambowskim w guberni tambowskiej (obecnie w rejonie tokariowskim w obwodzie tambowskim), zm. 29 października 1969 w Moskwie) – radziecki generał porucznik, Bohater Związku Radzieckiego (1945).
Życiorys Do 1912 skończył 3 klasy szkoły wiejskiej, później do 1919 pracował w gospodarstwie rolnym, jednocześnie 1918-1918 był sekretarzem gminnego komitetu biedoty w Wasiljewce. Od stycznia do marca 1919 był sekretarzem gminnej jaczejki RKP(b) w Wasiljewce, od listopada 1919 służył w Armii Czerwonej, w 1920 skończył kursy dowódcze w Tambowie, później był pomocnikiem dowódcy i dowódcą kompanii batalionu karnego wojskowego komisariatu w Błagodarnym. Brał udział w wojnie domowej w Rosji, walczył z powstańcami na Kubaniu i w Stawropolu, w 1922 ukończył kursy „Wystrieł”, później służył w Północnokaukaskim Okręgu Wojskowym jako pomocnik dowódcy i dowódca kompanii oraz pomocnik dowódcy i dowódca batalionu, w latach 1931–1933 był szefem sztabu pułków piechoty w Północnokaukaskim Okręgu Wojskowym i na Dalekim Wschodzie. Od 1933 był szefem sztabu, a 1934-1938 dowódcą pułku w Północnokaukaskim Okręgu Wojskowym, 1938-1939 pomocnikiem dowódcy dywizji, a 1939–1940 dowódcą dywizji w Syberyjskim Okręgu Wojskowym.