W 1941 ukończył kursy doskonalenia kadry dowódczej i w maju 1941 ponownie został dowódcą dywizji w Syberyjskim Okręgu Wojskowym.
Brał udział w wojnie z Niemcami. Od lipca 1941 do marca 1942 dowodził 107 Dywizją Piechoty/5 Gwardyjską Dywizją Piechoty na Froncie Rezerwowym/Zachodnim, brał udział w walkach o Smoleńsk, bitwie pod Moskwą, operacji jelneńskiej i kałuskiej. Od kwietnia 1942 do grudnia 1943 dowodził 7 Gwardyjskim Korpusem Piechoty na Froncie Zachodnim, a od stycznia 1944 do maja 1945 37 Gwardyjskim Korpusem Piechoty na Froncie Karelskim, 3 i 2 Ukraińskim. Po wojnie do marca 1946 dowodził korpusem piechoty w Centralnej Grupie Wojsk stacjonującej w Austrii, w 1947 ukończył wyższe kursy akademickie przy Wyższej Akademii Wojskowej i został zastępcą dowódcy Wojsk Powietrznodesantowych ds. przysposobienia bojowego, później dowodził korpusem piechoty. W 1950 został starszym wykładowcą Wyższej Akademii Wojskowej, w latach 1953–1955 dowodził korpusem piechoty w Zakaukaskim Okręgu Wojskowym, 1955–1957 był pomocnikiem dowódcy Leningradzkiego Okręgu Wojskowego ds. przysposobienia bojowego, a 1958–1959 naczelnikiem wydziału Moskiewskiego Instytutu Ekonomiczno-Statystycznego, następnie zakończył służbę wojskową. Był honorowym obywatelem Tarusy i Wiednia. Został pochowany na Cmentarzu Nowodziewiczym.