12 marca 1933 prezydent RP nadał mu stopień podpułkownika z dniem 1 stycznia 1933 i 2. lokatą w korpusie oficerów aeronautycznych. Po przejściu w 1937 roku w stan spoczynku pracował w Polskich Liniach Lotniczych LOT jako kierownik wydziału nawigacji i personelu latającego. thumb|left|Zdjęcie Juliusza Gilewicza wykonane w KL Auschwitz Po wybuchu II wojny światowej działał w Związku Walki Zbrojnej pod pseudonimem „Gil”. Stworzył grupę konspiracyjną złożoną z byłych pracowników PLL LOT, Aeroklubu Warszawskiego oraz Państwowych Zakładów Lotniczych. Organizacja skupiała się na prowadzeniu nasłuchu radiowego wiadomości z Wielkiej Brytanii, przerzucie polskich lotników za granicę oraz prowadzeniu wywiadu wojskowego w zakresie lotnictwa. W styczniu 1942 roku został aresztowany przez Gestapo i uwięziony na Pawiaku. 18 kwietnia został wywieziony do obozu koncentracyjnego Auschwitz-Birkenau, gdzie otrzymał numer obozowy 31033. W obozie został członkiem Związku Organizacji Wojskowej utworzonego przez rtm. Witolda Pileckiego, a latem 1942 roku objął jego kierownictwo. Organizacja została wykryta przez obozowe Gestapo w 1943 roku. 11 października 1943 roku został rozstrzelany pod „Ścianą Śmierci” wraz z innymi członkami kierownictwa organizacji, m.in. swoim bratem mjr. Kazimierzem Gilewiczem (1892–1943).thumb|Samolot Nieuport 24bis kpt.
Źródło i licencja
Fragment artykułu Wikipedia — Juliusz Gilewicz · historia autorów.
Tekst: CC BY-SA 4.0. Wydzielono fragment z dłuższego artykułu.