Sangir, także: Sangihe lub Sanger – grupa etniczna zamieszkująca grupy wysp Sangir (Sangihe) i Talaud w prowincji Celebes Północny w Indonezji. Według danych szacunkowych ich populacja wynosi 500 tys. osób (2000).
Posługują się językami sangir i talaud z wielkiej rodziny austronezyjskiej, a także językiem indonezyjskim. Pod wpływem zachodnim wykształcili piśmiennictwo na bazie alfabetu łacińskiego. W większości są protestantami. Część przyjęła katolicyzm lub islam. Na ich kulturę duchową rzutują wpływy minahaskie.
Ich pierwotną ojczyzną mają być pobliskie tereny Archipelagu Malajskiego. Według jednej z propozycji mogą wywodzić się z wyspy Ternate na Molukach lub Mindanao na Filipinach. Miejscowa tradycja głosi, że przybyli z Cotabato na Mindanao lub z Molibagu (Bolaang Mongondow, Celebes Północny). W XVI w. przeszli pod panowanie ludu Ternate. Byli też podbijani przez Hiszpanię i Holandię. Na przestrzeni wieków znaleźli się pod wpływem zarówno chrześcijaństwa, jak i islamu. Od 1949 r. tereny sangirskie należą do Indonezji. We współczesnym języku sangir zachowała się warstwa zapożyczeń słownikowych z hiszpańskiego i języka ternate. Na wyspach Sangir i Talaud upowszechnił się także malajski miasta Manado (handlowa odmiana języka malajskiego wywodząca się z północnej części Moluków).