Religia chrześcijańska (katolicyzm i protestantyzm) dotarła na wyspy Sangir i Talaud wskutek interakcji z kulturami zachodnimi, począwszy od XVI wieku. W II poł. XVI w. do regionu przybyli pierwsi portugalscy misjonarze, a w 1568 r. ludność wyspy Siau przyjęła chrześcijaństwo. Niemniej chrześcijaństwo pozostawało słabo ugruntowane i do XIX w. utrzymywały się tradycyjne wierzenia i praktyki. Od II poł. XIX w. był szerzony protestantyzm, poprzez zintensyfikowaną działalność misjonarzy. W pierwszych dekadach XX w. doszło do rozwoju oświaty, powstały również nieliczne holenderskojęzyczne szkoły. Rodzime wierzenia Sangir, wyparte przez chrześcijaństwo, obejmują kulty duchów i przodków oraz wiarę w najwyższą istotę zwaną I Genggona Langi. Organizacja społeczna bazuje na bilateralnym systemie pokrewieństwa. Niegdyś była praktykowana poligamia.