Kajetan DominikowskiW ewidencji Austro-Węgier był określany w języku niemieckim jako „Cajetan Dominikowski”. (ur. ok. 1816 w Łokciu) – polski właściciel ziemski, uczestnik zrywów niepodległościowych, oficer.

Życiorys Urodził się około 1816 w Łokciu. Był synem właściciela Łobozwi. Posiadał pochodzenie szlacheckie. Pochodził ze Strusowa.

Jako kawaler i posiadacz ziemski z Łokciu w lutym 1846 uczestniczył na ziemi sanockiej w przygotowaniach konspiracyjnych celem wzniecenia walk w ramach powstania krakowskiego, przygotowanego na 21/22 lutego 1846, po czym wraz z o rok młodszym Janem Teofilem (dzierżawca majątku Serednie Małe) znalazł się na przygotowanej przez cyrkuł sanocki liście uczestników konspiracjiWedług Szematyzmu z 1847 (za czas 1846) właścicielem Łokcia był Antoni Dominikowski. . Uczestnicy konspiracji byli więzieni Sanoku (śledztwo prowadził przybyły ze Lwowa radca Leonidas Janowicz, osławiony bezpardonowym traktowaniem osadzonych i ich krewnych, którego odwołał mianowany komendantem Sanoka pułkownik Leopold Kolowrath-Krakowsky, ówczesny komendant 3 pułku huzarów z Sáros-Patak). Latem 1846 rozpoczęto przewożenie więźniów do Lwowa. W konsekwencji Kajetan wyrokiem z 1 lipca 1847 został skazany na karę 6 lat ciężkiego więzienia, a Jan Teofil wyrokiem z 29 września 1847 został skazany na karę 15 lat ciężkiego więzienia.