Larwa Larwy pozostają bardzo słabo zbadane; opisano je tylko u Pseudochodaeus estriatus. Są pędrakami o ciele wygiętym w kształt litery „C”. Ubarwienie mają białawe, jedynie na wierzchołku odwłoka ciemniejsze. Czułki zbudowane są z czterech członów, z których dwa ostatnie wyposażone są w narządy zmysłowe. Brak całkowicie oczu. Puszka głowowa odznacza się uwstecznionym szwem czołowonadustkowym. Nadgębie ma rozrośnięte i symetryczne tormy. Szczęki mają żuwki zewnętrzną i wewnętrzną wyraźnie oddzielone. Żuwaczki oraz trójczłonowe głaszczki szczękowe zaopatrzone są elementy aparatu strydulacyjnego. Tułów odznacza się dobrze wykształconymi, pięcioczłonowymi odnóżami, które wieńczą porośnięte szczecinkami pazurki. Brak jest elementów strydulacyjnych na odnóżach. Przetchlinki mają postać sitkowatą.
Biologia i ekologia Biologia i ekologia tych chrząszczy są słabo zbadane. Najczęściej spotykane są w siedliskach piaszczystych i półpustynnych. Gatunki środkowoeuropejskie stwierdzano na murawach kserotermicznych, nieużytkach, skrajach lasów, pobrzeżach rzek i stanowiskach o charakterze stepowym.