z ościennych Słowacji i Ukrainy) nie zostało potwierdzone; wspominana Czerwona lista klasyfikuje go jako gatunek wymarły w Polsce.
Taksonomia i ewolucja Takson ten wprowadzili w 1871 roku Étienne Mulsant i Claudius Rey pod nazwą Ochodéens. Dawniej umieszczany był w randze podrodziny w obrębie rodziny żukowatych, w grupie podrodzin laparosticti. Współcześnie jego pozycja jako odrębnej rodziny jest powszechnie przyjmowana.
Podział wygonakowatych na podrodziny i plemiona przedstawia się następująco: Chaetocanthinae Scholtz in Scholtz, D'Hotman, Evans & Nel, 1988 Chaetocanthini Scholtz in Scholtz, D'Hotman, Evans & Nel, 1988 Pseudochodaeini Scholtz, 1988 Synochodaeini Scholtz, 1988 †Cretochodaeinae Nikolajev, 1995 Ochodaeinae Mulsant & Rey, 1871 Enodognathini Scholtz, 1988 Ochodaeini Mulsant & Rey, 1871
Najstarsze skamieniałości tych chrząszczy pochodzą z keloweju w jurze i należą do Mesochodaeus daohugouensis.
Przypisy .