Rozwój sytuacji w regionie thumb|Mapa bałkańskiego teatru działań wojennych od września 1944 do stycznia 1945 r. W wyniku bułgarskiego zamachu stanu w 1944 reżim monarchistyczno-faszystowski w Bułgarii został obalony i zastąpiony przez rząd Frontu Ojczyźnianego pod przewodnictwem Kimona Georgiewa, który wypowiedział wojnę Niemcom. W ramach nowego proradzieckiego rządu zmobilizowano i zreorganizowano cztery bułgarskie armie o sile 455 000 osób. Na początku października 1944 trzy bułgarskie armie składające się z około 340 000 żołnierzy znajdowały się na granicy jugosłowiańsko-bułgarskiej.
Do końca września oddziały 3 Frontu Ukraińskiego Armii Czerwonej pod dowództwem marsz. Fiodora Tołbuchina skoncentrowały się na granicy bułgarsko-jugosłowiańskiej. Radziecka 57 Armia stacjonowała w rejonie Widynia, a 2 Armia bułgarska gen. Kiriła Stanczewa (pod dowództwem operacyjnym 3 Frontu Ukraińskiego) na południe od linii kolejowej Nisz na trójstyku granic Bułgarii, Jugosławii i Grecji. Umożliwiło to przybycie 1 Armii Partyzanckiej z terytorium Jugosławii, aby zapewnić wsparcie jej 13 i 14 Korpusowi w wyzwoleniu Niszu i towarzyszyć 57 Armii w marszu do Belgradu.