Chociaż Niemcy byli w stanie podjąć dalsze tajne operacje w Czeczenii - takie jak sabotaż złóż ropy naftowej w Groznym - próby zawarcia przymierza niemiecko-czeczeńskiego nie powiodły się.

To, że Czeczeni byli w rzeczywistości sprzymierzeni z Niemcami, jest wysoce wątpliwe i zwykle taka teza odrzucana jest przez badaczy jako fałszywa. Powstańcy mieli kontakty z Niemcami, jednakże istniały głębokie różnice ideologiczne między Czeczenami a nazistami (samostanowienie kontra imperializm), jedni nie ufali drugim, a tworzenie przez Niemców jednostek wojskowych złożonych z Kozaków kubańskich rozgniewało Czeczenów (byli to ich odwieczni wrogowie, z którymi wciąż mieli liczne spory o ziemię i inne konflikty). Szeripow podobno dał Ostministerium ostre ostrzeżenie, że „jeśli wyzwolenie Kaukazu oznaczałoby jedynie zamianę jednego kolonizatora na drugiego, Kaukaz uważa, że [teoretyczna walka Czeczenów i innych Kaukazczyków wspólnie z Niemcami] to tylko nowy etap wojny o wyzwolenie narodowe”.

Deportacja