Niemieckie wsparcie 25 sierpnia 1942 r. dziewięciu wyszkolonych przez Niemców sabotażystów z Komando specjalnego Szamil zorganizowanego przez niemiecki wywiad wojskowy, Abwehrę, wylądowało w pobliżu miejscowości Berżki w rejonie Galaszki, gdzie zrekrutowali 13 miejscowych Czeczenów. Później w sierpniu i we wrześniu w różnych innych miejscach zrzucono 40 niemieckich agentów. Wszystkie te grupy otrzymały aktywną pomoc od ok. 100 Czeczenów. Ich misją było zajęcie rafinerii ropy naftowej w Groznym, aby zapobiec jej zniszczeniu przez wycofujących się Sowietów i utrzymywanie jej do przybycia niemieckiej 1 Armii Pancernej. Jednak niemiecka ofensywa utknęła w martwym punkcie po zdobyciu tylko jednego, etnicznie rosyjskiego miasteczka Małgobek w Inguszetii. Niemcy podjęli wysiłki na rzecz skoordynowania działań z Israiłowem, ale jego odmowa zrzeczenia się kontroli nad ruchem rewolucyjnym na rzecz Niemców i nieustanne naleganie na uznanie przez Niemcy niepodległości Czeczenii skłoniły wielu niemieckich polityków i dowódców do uznania Israiłowa za niewiarygodnego, a jego plany za nierealne.