Pawieł Andriejewicz Papin (ros. Павел Андреевич Папин, ur. w Lipiecku, zm. 12 marca 1945 niedaleko miasta Székesfehérvár na Węgrzech) – radziecki wojskowy, starszyna, uhonorowany pośmiertnie tytułem Bohatera Związku Radzieckiego (1945).

Życiorys Urodził się w rodzinie robotniczej. Po ukończeniu szkoły skończył rabfak (fakultet robotniczy), pracował na budowie kombinatu metalurgicznego w Lipiecku. W 1926 został powołany do armii, w 1929 zwolniono go do rezerwy. Po powrocie do Lipiecka pracował w truście Wodokanał jako pomocnik ślusarza i ślusarz i później zastępca dyrektora trustu komunalnego. 23 czerwca 1941 ponownie został powołany do armii i skierowany na front wojny z Niemcami. Walczył na Froncie Północno-Zachodnim, jako dowódca działa artyleryjskiego 179 samodzielnego dywizjonu podczas walk w rejonie Wielkich Łuków trafił cztery niemieckie tankietki i zadał Niemcom duże straty. 19 sierpnia 1941 został ciężko ranny. Podczas ewakuacji do szpitala grupa rannych żołnierzy została zaatakowana przez Niemców, którzy przedarli się na tyły;