Historia Miasto Amalfi zostało założone jako punkt handlowy w 339. Jego pierwszy biskup został powołany w 596. W 838 Amalfi zostało zdobyte przez Sicarda, ks. Benewentu, który dostał się w obręb murów miejskich dzięki pomocy mieszkańców. W wyniku podziałów państwa longobardzkiego na południu, Amalfi znalazło się w Księstwie Salerno. W czasie powstania ludowego w 839 miasta Amalfi wraz z pobliskim Atrani wybrały prefekta, manifestując tym samym niezależność kontrolowanego okręgu. Na urząd ten został wybrany Siconulf. W zamian za sprzeciwienie się władcy Benewentu, obiecano mu tytuł książęcy, którego nie przyjął. W 897 republika Amalfi została pokonana w wojnie ze wspieranym przez Neapol Sorrentem. W jej wyniku został schwytany prefekt miasta, Stefan, którego następnie wykupiono z rąk neapolitańczyków. Na początku X w. republika przechodziła proces reformy władzy, w której wyniku w 914 prefekt Mastalusz st. został najwyższym sędzią. W 903 Amalfi i Neapol wspólnie uderzyły na Arabów, osiadłych nad rz. Garigliano, których siły zostały odparte pod Gaetą. Klęska była na tyle dotkliwa, że Amalfi nie przyłączyło się do wojny przeciwko Arabom, prowadzonej przez inne miasta-państwa w 915. Najprawdopodobniej także chęć utrzymania pozycji gospodarczej Amalfi, intensywnie handlującej z Kalifatem Fatymidów zaważyła na neutralności miasta.