Od czasu uniezależnienia się od Benewentu i Neapolu amalfitanie dzięki dobrze rozwiniętym wpływom handlowym odgrywali znaczącą rolę w kształtowaniu kultury chrześcijańskiej w basenie M. Śródziemnego. Po 839 Księstwo Amalfi zbudowało liczącą się na morzu flotę zarówno handlową, jak i wojenną. W X i XI w. kupcy z Amalfi byli liczącymi się partnerami handlowymi zarówno w krajach Lewantu, jak i Kalifacie Fatymidów oraz w Konstantynopolu. W trakcie wypraw krzyżowych (od 1040) zakładali misje chrześcijańskie w Palestynie, gwarantując krzyżowcom schronienie oraz organizując dla nich zaopatrzenie. Główne ośrodki założyli w Antiochii i Jerozolimie. Dominowali w handlu w obszarze środkowego basenu M. Śródziemnego, gdzie gł. towarem eksportowym był kasztan.

Książęta Amalfi 958–966 Sergiusz I 966–1004 Manso I, także ks. Salerno (981–983) 1004–1007 Jan I Petrella, także ks. Salerno (981–983) 1007–1028 Sergiusz II 1028–1029 Manso II Ślepy 1029–1034 Jan II 1034–1038 Manso II Ślepy (ponownie) 1038–1039 Jan II (ponownie) 1039–1043 Guaimar, także ks. Salerno (1027–1052) 1043–1052 Manso II Ślepy (ponownie) 1052–1069 Jan II 1069–1073 Sergiusz III 1073 Jan III 1073–1085 Robert Guiscard 1085–1111 Roger I Trzos 1111–1127 Wilhelm 1127–1137 Roger II