Podtytuł "Elegia andaluzyjska" sugeruje, że inspiracją dla poety były tematy typowe dla elegii, czyli utrata i przemijanie - w tym wypadku, utrata i przemijanie dzieciństwa i młodości, lecz także śmierć ludzi i zwierząt, cały czas obecna w utworze pomimo pozornej poetyckiej łagodności obrazów.
Wydania Książka została opublikowana trzykrotnie. Pierwsze wydanie z 1914 roku, opublikowane przez wydawnictwo "La Lectura", składało się z 74 rozdziałów. W tym samym roku dyrektor wydawnictwa, Francisco Acebal, zachęcony sukcesem pierwszego wydania opublikował dzieło bez zgody autora, pod nazwą "książeczki szkolnej" (Libro escolar). Niezadowolony z takiego obrotu sprawy poeta określał odtąd tę edycję mianem "skradzionego osła". W 1917 roku wydawnictwo Calleja opublikowało drugą, pełną edycję, która zawiera 138 rozdziałów. Pierwsza wersja, traktowana jako bardziej odpowiednia dla dzieci, nie zawiera rozdziałów, w których autor przedstawia m.in. cierpienie ludzi i zwierząt, biedę i głód panujący wówczas w Moguer oraz krytykę społeczną, obrazy hipokryzji, niesprawiedliwości i dyskryminacji osób marginalizowanych.