Carlo Luigi Giuseppe Bertero (ur. 14 października 1789 w Santa Vittoria d’Alba, zm. kwiecień 1831) – włoski lekarz, fizyk i przyrodnik.

Życiorys Bertero studiował medycynę na Uniwersytecie Turyńskim. Pracę magisterską napisał o pochodzących z Piemontu roślinach trujących, wymiotnych i przeczyszczających. Został przyjacielem botanika Giovanniego Battista Balbisa. Przez jakiś czas po ukończeniu studiów zajmował się badaniem flory Alp i okolic Moncenisio. Latem 1816 r. postanowił zbadać nieznaną wówczas w Europie florę krajów Ameryki Środkowej. W tym celu wybrał się do Paryża, gdzie odwiedził zielniki paryskich muzeów i uczył się języka angielskiego i hiszpańskiego, następnie zaokrętował się na statku „Guadalupe” wypływającym na Antyle. Po przybyciu na wyspę Grande-Terre w Gwadelupie praktykował medycynę przez prawie dwa lata, aby zdobyć wystarczające fundusze na badania mające na celu zebranie tropikalnej flory. W 1819 r. badał lokalną roślinność na wyspie Santo Tomás (jedna z wysp Małych Antyli, w 1820 i 1821 r. na wyspach Santo Domingo i Haiti. W 1821 r. wrócił do Francji, by spotkać się z Balbisem, po czym zajął się badaniem flory Sardynii podczas wycieczek botanicznych. Postanowił zbadać florę Chile. W tym celu wziął lekcje malarstwa u P.F. Turpina. We wrześniu 1827 r. po 112 dniach podróży dotarł do Chile.