Daina Taimiņa (ur. 19 sierpnia 1954) – łotewska matematyczka, najbardziej znana z ilustrowania koncepcji powierzchni hiperbolicznych przy pomocy form szydełkowanych. Emerytowana adjunct associate professor matematyki Uniwersytetu Cornella.

W 1990 r. uzyskała stopień kandydatki nauk (odpowiednik doktoratu) w Instytucie Matematyki Akademii Nauk Białoruskiej SRR; dwa lata później na Uniwersytecie Łotwy uzyskała stopień doktor nauk w dziedzinie matematyki. W latach 1977–2000 uczyła na Wydziale Fizyki i Matematyki Uniwersytetu Łotwy, w latach 1997–2013 pracowała na Uniwersytecie Cornella.

Koncepcja W 1997 r. Taimiņa uczestniczyła w warsztacie Davida W. Hendersona nt. geometrii hiperbolicznej, gdzie Henderson przy użyciu papierowych modeli pokazywał pewne przybliżenia powierzchni hiperbolicznych zanurzonych w przestrzeni trójwymiarowej. Taimiņa zwróciła uwagę na nietrwałość podobnych papierowych modeli i wpadła na pomysł przedstawiania powierzchni hiperbolicznych za pomocą wyszydełkowanych fragmentów takich płaszczyzn. Powierzchni hiperbolicznej (jak udowodnił już David Hilbert) nie można wygenerować wzorem, co skrajnie utrudnia wizualizowanie jej za pomocą animacji komputerowych.