Karp Wasiljewicz Swiridow (ros. Карп Васильевич Свиридов, ur. we wsi Cziganak obecnie w rejonie rtiszczewskim w obwodzie saratowskim, zm. 4 lutego 1967 w Kijowie) – radziecki generał porucznik wojsk pancernych, Bohater Związku Radzieckiego (1945).
Życiorys W sierpniu 1915 został powołany do rosyjskiej armii, walczył w I wojnie światowej na Froncie Południowo-Zachodnim jako młodszy podoficer, podczas rewolucji październikowej został wybrany dowódcą kompanii. W składzie Czerwonej Gwardii brał udział w walkach z Niemcami pod Pskowem, w sierpniu 1918 wstąpił do Armii Czerwonej i walczył na Froncie Południowo-Zachodnim. W listopadzie 1918 został wzięty do niewoli przez żołnierzy białej armii Denikina, skąd w lutym 1919 zbiegł. W marcu 1919 został dowódcą drużyny 8 pułku piechoty 2 Brygady Czerwonych Dowódców w Samarze, w lutym 1920 pomocnikiem dowódcy plutonu uralskiego samodzielnego batalionu piechoty na Froncie Wschodnim, a w marcu 1920 czerwonoarmistą plutonu rejonowego trybunału wojennego w Uralsku. Następnie do 1923 uczył się w 1 Zjednoczonej Szkole Wojskowej im. WCIK w Moskwie. Kilkakrotnie ochraniał gabinet i kwaterę Lenina na Kremlu.