Od listopada 1923 służył w 94 pułku piechoty 32 Dywizji Piechoty Nadwołżańskiego Okręgu Wojskowego w Saratowie jako pomocnik dowódcy i dowódca plutonu, pomocnik dowódcy i dowódca kompanii oraz naczelnik szkoły pułkowej. Był również deputowanym Miejskiej Rady Deputowanych Robotniczych, Chłopskich i Żołnierskich w Saratowie.
W marcu 1931 został szefem sztabu 101 pułku piechoty 34 Dywizji Piechoty, w lutym 1932 szefem sekcji operacyjnej sztabu 82 Dywizji Piechoty, a w maju 1933 dowódcą 182 pułku piechoty 61 Dywizji Piechoty kolejno w Syzraniu, Permie, Kujbyszewie i Uljanowsku. Od grudnia 1937 pracował na kierowniczych stanowiskach w sztabie Nadwołżańskiego Okręgu Wojskowego, w styczniu 1939 został pomocnikiem dowódcy 86 Dywizji Piechoty w tym okręgu, w maju 1941 ukończył kursy doskonalenia wyższej kadry dowódczej przy Akademii Wojskowej im. Michaiła Frunzego. Od lipca 1941 uczestniczył w wojnie z Niemcami jako dowódca 18 Dywizji Piechoty na Froncie Zachodnim, podczas walk w rejonie Smoleńska dywizja ta popadła w okrążenie, po wyjściu z którego w sierpniu została rozformowana. We wrześniu 1941 objął dowództwo 363 Dywizji Piechoty w Uralskim Okręgu Wojskowym, która od października walczyła w składzie 30 Armii Frontu Kalinińskiego i Zachodniego, w 1942 brał udział w operacji klińsko-sołniecznogorskiej i rżewsko-wiaziemskiej.