Od sierpnia 1944 uczestniczył w wojnie z Niemcami pozostając w dyspozycji Rady Wojennej 3 Frontu Białoruskiego, we wrześniu 1944 wyznaczono go zastępcą dowódcy 36 Korpusu Piechoty 11 Gwardyjskiej Armii 3 Frontu Białoruskiego, od 13 listopada do 1 grudnia 1944 pełnił obowiązki dowódcy tego korpusu, brał udział w operacji białoruskiej i gumbinnen-gołdapskiej. W grudniu 1944 objął dowództwo 18 Gwardyjskiej Dywizji Piechoty na 3 Froncie Białoruskim, która w styczniu 1945 wyróżniła się podczas operacji wschodniopruskiej, zdobywając m.in. miasto Insterburg (obecnie Czerniachowsk), później w kwietniu 1945 wzięła udział w zdobywaniu Królewca, zadając wrogowi duże straty i biorąc wielu jeńców, następnie brała udział w walkach w Brandenburgii. Po zakończeniu wojny nadal dowodził dywizją, w grudniu 1945 został dowódcą 30 Gwardyjskiej Dywizji Zmechanizowanej w Specjalnym Okręgu Wojskowym na terytorium obecnego obwodu królewieckiego, w 1948 ukończył kursy doskonalenia kadry oficerskiej przy Wojskowej Akademii Wojsk Pancernych i Zmechanizowanych im. Stalina. Od marca 1955 do marca 1957 był pomocnikiem dowódcy 6 Armii Północnego Okręgu Wojskowego i szefem Wydziału Przysposobienia Bojowego sztabu tej armii, a od marca 1957 do lipca 1958 zastępcą dowódcy tej armii ds.