Zygmunt Sajdak (ur. 14 sierpnia 1910 we wsi Folwarki, zm. 29 stycznia 2000 w Opolu) – porucznik Armii Krajowej, kawaler Krzyża Srebrnego Orderu Wojennego Virtuti Militari.
Życiorys Syn Stanisława (palacza na kolei) i Rozalii z domu Korzeniowskiej. Po uzyskaniu matury kształcił się w Szkole Podchorążych Rezerwy Artylerii we Włodzimierzu Wołyńskim i Szkole Podchorążych Artylerii w Toruniu (XI promocja), którą ukończył z 37. lokatą. Zarządzeniem Prezydenta Rzeczypospolitej Ignacego Mościckiego mianowany został na stopień podporucznika w korpusie oficerów artylerii, ze starszeństwem z dnia 15 sierpnia 1934 i 41. lokatą. Przydzielony został do 1. pułku artylerii motorowej stacjonującego w Stryju, na stanowisko dowódcy plutonu. W 1936 skierowany na studia na Wydziale Chemii Politechniki Warszawskiej. Do rangi porucznika artylerii awansował ze starszeństwem z dnia 19 marca 1938 i 42. lokatą. Na dzień 23 marca 1939 znajdował się na stanie ewidencyjnym Komendy Miasta Warszawa jako oficer studiujący na Politechnice Warszawskiej. Wykształcenie chemiczne uzupełniał na wileńskim Uniwersytecie Stefana Batorego. Następnie służył jako pracownik naukowy w Wojskowym Instytucie Przeciwgazowym. We wrześniu 1939 znalazł się w Wilnie, zdołał uciec z radzieckiej niewoli.