Irena Sawicka. niekiedy Irena Scheur-Sawicka ps. „Stefa” (ur. 18 sierpnia 1890, zm. 4 sierpnia 1944 w Warszawie) – polska archeolog, członek Rady Pomocy Żydom, działaczka edukacyjna i komunistyczna.
Życiorys Jej ojciec, Jan Scheur, był francuskim emigrantem. Jej matka, Maria z Włodarkiewiczów, pochodziła z rodziny ziemiańskiej. Studiowała u korepetytorów i na małych kursach organizowanych dla kobiet w Krakowie i Warszawie. Szybko zaangażowała się w działalność edukacyjną, ucząc dzieci ulicy. W 1915 r. wyszła za mąż za archeologa Ludwika Sawickiego. Nie mieli potomstwa.
Podczas I wojny światowej ona i jej mąż byli aktywni w polskich organizacjach ekspatriantów w Rosji i brali udział w wyprawach archeologicznych na Dalekim Wschodzie (między innymi w Harbinie). Po powrocie do niepodległej Polski w 1918 r. działała w organizacjach edukacyjnych dla dorosłych, a także towarzyszyła mężowi w jego badaniach archeologicznych, biorąc udział w kilku kursach archeologii oferowanych przez Warszawskie Towarzystwo Naukowe. Od wczesnych lat dwudziestych pracowała jako konserwator zabytków dla polskiego rządu (z ramienia PGKZP), a także opublikowała kilka artykułów naukowych. W latach 1922–1927 była także sekretarzem Polskiego Towarzystwa Prehistorycznego.