Pod koniec lat dwudziestych koncentrowała się na działalności edukacyjnej. Była zaangażowana w wiele organizacji i instytucji zajmujących się kształceniem dorosłych, takich jak Instytut Oświaty Dorosłych i III Centrum Edukacji Dorosłych.

W latach trzydziestych zaangażowała się w działalność Komunistycznej Partii Polski. Po niemieckiej inwazji na Polskę aktywnie uczestniczyła w akcjach polskiego ruchu oporu, takim jak tajne komplety i ratowanie Żydów (z warszawskiego getta). Została opisana przez Adolfa Bermana jako wybitny członek Żegoty. Na początku stycznia 1942 r. wstąpiła do Polskiej Partii Robotniczej. Pod koniec 1942 r. została członkiem Komitetu Dzielnicowego PPR Żoliborz. W kwietniu 1943 r. objęła stanowisko sekretarza Komitetu Dzielnicowego PPR Mokotów, a w styczniu 1944 weszła w skład Komitetu Warszawskiego PPR, dostarczała zaopatrzenie partyzantom Armii Ludowej.

Zmarła w pierwszych dniach powstania warszawskiego na Mokotowie, śmiertelnie raniona przez Niemców (jej dzień śmierci to 1 sierpnia lub 4 sierpnia 1944).