Jako krytyk debiutował w 1966 recenzją w piśmie „Agora”. Od 1969 współpracował stale z miesięcznikiem „Odra”, od 1972 z „Literaturą Ludową” (od 1974 był członkiem redakcji tego pisma). Pod pseudonimem „Jan Górecki” współpracował z pismami drugiego obiegu „Obecność” i „Walka”, od 1987 z Rozgłośnią Polską Radia Wolna Europa, „Nowym Dziennikiem” i wydawaną w Toronto „Gazetą”. Po 1989 publikował w dalszym ciągu w „Odrze” i „Literaturze Ludowej”, a także w „Regionach” i „Przeglądzie Powszechnym”.

W 1979 został leureatem Nagrody im. Stanisława Piętaka w dziedzinie eseju. W 1992 otrzymał Krzyż Kawalerski Orderu Odrodzenia Polski, a w 2005 Medal Komisji Edukacji Narodowej.

Ważniejsze publikacje Wokół kultury i literatury ludowej 1939–1948, Warszawa 1978 Czas relaksu. Szkice o kulturze masowej i jej okolicach, Wrocław 1982 Między apologia a negacją. Kultura ludowa w polemikach 1939–1948, Warszawa 1987 Koniec żałosny (szkice literackie i prasoznawcze), Wrocław 1992 Encyklopedyczny przewodnik po świecie idei XX wieku (wraz ze S. Bednarkiem), Wrocław 1996 Jak żyć?