W 1989 została powołana na stanowisko profesora nadzwyczajnego, a w 1993 – na stanowisko profesora zwyczajnego Uniwersytetu Warszawskiego. Przedmiotem jej zainteresowań była komunikacja językowa w zakresie tworzenia i stosowania prawa. Rozważała różne kwestie z zakresu ekwiwalencji przekładu, kryteriów oceny jakości przekładu, granic przekładalności, profesjonalnego kształcenia tłumaczy. Prace jej zaliczyć można po części do lingwistyki, translatoryki, terminologii i terminografii.

Była pracownikiem Wydziału Lingwistyki Stosowanej i Filologii Wschodniosłowiańskich UW (1972–2010): w Instytucie Lingwistyki Stosowanej (1972–2000), w Katedrze Języków Specjalistycznych (2000–2009) i w Instytucie Kulturologii i Lingwistyki Antropocentrycznej (2010). Ponadto była w latach 1914–2014 była konsultantką naukową czasopisma specjalistycznego „Lingua Legis” pod auspicjami Polskiego Towarzystwa Tłumaczy Przysięgłych i Specjalistycznych TEPIS (1994–2014). Odznaczona Złotym Krzyżem Zasługi (1985), Krzyżem Kawalerskim Orderu Odrodzenia Polski (2000) oraz tytułem „Członek Honorowy PT TEPIS”.