Biblia nyska (niem. Neißer Bibel) – bogato zdobiony manuskrypt Wulgaty ufundowany przez Eberharda, opata klasztoru bożogrobców w Trutnovie. Spisywanie manuskryptu rozpoczęto w roku 1354. Jest przechowywany w Muzeum Powiatowym w Nysie.
Historia kodeksu Manuskrypt ufundował Eberhard, opat klasztoru bożogrobców Na Nivách w Trutnovie. Tekst Wulgaty przepisał skryba Fryderyk z Ratyzbony, a iluminował Mikołaj z Pragi. Rękopis został spisany na 499 pergaminowych kartach o wymiarach 47 na 32 cm. Kodeks jest bogato zdobiony, każda księga Starego i Nowego Testamentu oraz prologi do nich zaczynają się ozdobnym inicjałem. Natomiast ilustracje umieszczone na marginesach nie nawiązują do tekstu lecz mają żartobliwy, być może ironiczny charakter. Możliwe że ich zamierzeniem było zwrócenie uwagi na niewywiązywanie się opata Eberharda z umowy z kopistą i iluminatorem na co wskazuje ilustrowany kolofon figuralny na końcu księgi przedstawiający niezadowolonych iluminatora i kopistę bez jednego buta od których wyraźnie dystansuje się opat. Ponieważ rękopis był świadectwem zamożności i statusu jej fundatora a nie był używany w liturgii zachował się w bardzo dobrym stanie.