Wiszowaty (Wyszowaty, Wisowaty, dawn. Wÿszowaty IPA: [vijʃovaty]) – podlaska rodzina szlachecka herbu Roch (Pierzchała, Pirzchała), wywodząca się ze wsi Wyszowate (do lat 50. XX w. "Wiszowate") w dawnej ziemi bielskiej (dzisiaj powiat moniecki, par. Trzcianne).

Najstarsze zapiski historyczne Za najstarszą znaną wzmiankę o Wiszowatych z Podlasia, Ignacy Kapica Milewski uznał wpis do ksiąg ziemskich łomżyńskich z 1445 r., w którym występują: Stanisław, Jan, Mroczesław zwany Mroczkiem i Mrosław de Wiszowate. W 1453 r. na rokach sądowych w Drohiczynie rozpatrywano sprawę z udziałem szlachcica Mikołaja Wiszowatego (Nicolaus Vythovyathy)Terr. Drohic. T. 10.247 p. 54. Z 1459 r. pochodzi pierwsza wzmianka o Wiszowatym, który pełni szlachecki urząd: Piotr Wiszowaty pełni urząd sędziego ziemskiego w Goniądzu. Na zjeździe generalnym w Wilnie, 19 października 1529 r. król Zygmunt I wyzwala szlachtę powiatu goniądzkiego "spod jurysdykcji i ucisku Radziwiłłów przywracając tym, którzy wywiedli swoje szlachectwo przywileje i wolności innej szlachty Wielkiego Księstwa Litewskiego służące". Wśród rodów szlacheckich objętych przywilejem królewskim występują Wiszowaci de villa Wiszowate. W XVI w. w księgach ziemskich suraskich regularnie pojawiają się Wiszowaci ze wsi Wiszowate — pierwszy znany zapisek pochodzi z 1544 r.