Dwór Artusa (niem. Artushof) – budynek znajdujący się w centrum Starego Miasta Braniewa, u zbiegu ul. Długiej (ob. Gdańskiej) i Pierwszej Kościelnej; oznaka przynależności miasta w średniowieczu do Hanzy, miejsce spotkań kupców i ośrodek życia towarzyskiego. Obiekt powstał przed rokiem 1353, został rozebrany w 1760.
Historia lewo|mały|Budynek przed II wojną światową lewo|mały|Braniewskie Centrum Kultury – tu przez IV stulecia znajdował się Dwór Artusa Nazwa została zaczerpnięta ze średniowiecznej legendy o królu Arturze, symbolu rycerskości i odwagi. Najpierw w Anglii, a potem również w innych krajach germańskich, nazywano jego imieniem domy spotkań rycerstwa i patrycjatu. W Polsce dwory Artusa zakładane i odwiedzane były przez przedstawicieli warstwy mieszczańskiej i gromadziły elitę miejską. W Braniewie Dwór Artusa był również oznaką przynależności miasta do Hanzy. Faktycznie była to ekskluzywna gospoda, w której spotykali się mieszczanie, gdzie podejmowano ważnych gości czy urządzano weselaStanisław Achremczyk, Alojzy Szorc Braniewo, 1995, s. 31.