Masturbacja rozwojowa – jeden z przynajmniej trzech rodzajów masturbacji obserwowanej w wieku rozwojowym, obok masturbacji eksperymentalnej i instrumentalnej.
Rozwój seksualny człowieka rozpoczyna się na etapie płodu. Podstawy ludzkiej seksualności początek biorą w czasie dzieciństwa, kiedy też zaczyna formować się tożsamość płciowa. Przejawiać się to może różnymi prezentowanymi przez dziecko zachowaniami, nie zawsze akceptowanymi kulturowo. Zainteresowanie rozwijającego się człowieka sferą seksualną rośnie w okresie średniego dzieciństwa, w wieku 3–7 lat. Sigmund Freud wiek 4–5 lat określał mianem fallicznej fazy rozwoju, kiedy zewnętrzne narządy płciowe stają się główną sferą erogenną dziecka. Obserwuje się wtedy między innymi masturbację, obok zachowań froterystycznych czy ekshibicjonistycznych. Ich częstość ulega redukcji po 6. roku życia. Nie oznacza to, że młoda osoba przestaje się masturbować. Aktywność ta występuje również w wieku dojrzewania, w którym może odbywać się w grupie.