Michaił Popow Sawow (, ur. 26 listopada 1857 w Starej Zagorze, zm. 21 lipca 1928 w Saint-Vallier-de-Thiey) – bułgarski wojskowy i polityk, generał porucznik, dwukrotny minister wojny Carstwa Bułgarii (1891–1894, 1903–1907).
Życiorys Po ukończeniu nauki w gimnazjum w Gabrowie i w liceum Galatasaray w Stambule kształcił się w szkole wojskowej w Sofii. Ukończył szkołę w 1879, w stopniu podporucznika i podjął służbie w milicji Rumelii Wschodniej. W 1881 uzyskał awans na stopień porucznika i wyjechał na studia do Akademii Sztabu Generalnego w Petersburgu.
W 1885 powrócił do Bułgarii, otrzymał awans na kapitana i powrócił do służby w milicji Rumelii Wschodniej. Tuż przed rozpoczęciem wojny serbsko-bułgarskiej kierował departamentem w ministerstwie wojny. Uczestniczył w wojnie z Serbią, za udział w bitwie pod Sliwnicą i ofensywie na Pirot został odznaczony Orderem Waleczności II klasy. W 1886 został członkiem komisji, która zajmowała się demarkacją granicy bułgarsko-tureckiej. Od 1887 pełnił funkcję oficera sztabowego 5 brygady piechoty, a następnie adiutanta księcia Ferdynanda.