dziedzinie, która nie jest różniczkowalna; przykład funkcji rosnącej o wartościach ujemnych. rozróżnia desygnaty pojęcia w przypadkach granicznych, np.: Czy pojedynczy punkt w układzie współrzędnych może stanowić wykres funkcji?; Czy istnieje funkcja, której dziedziną jest zbiór pusty?; Czy istnieje funkcja, której dziedzina jest niepusta, a przeciwdziedzina jest zbiorem pustym?. dokonuje takich zmian w przykładzie funkcji, by stał się nie-przykładem; rozwiązuje zadania, wymagające dobrej znajomości definicji funkcji, np.: Czy istnieje funkcja taka, że która nie jest liniowa, ale jest ciągła na dziedzinie?. Uczeń/student rozumie, czym jest funkcja na poziomie uogólnienia, gdy m.in.: podaje pojęcia nadrzędne: do pojęcia funkcji (np. przyporządkowanie, relacja, iloczyn kartezjański zbiorów); do klas funkcji (np. funkcje wielomianowe jako nadrzędne do funkcji kwadratowej). podaje pojęcia podrzędne do pojęcia funkcji (np. ciągi liczbowe); dostrzega cechy wspólne i cechy różniące dla desygnatów różnych pojęć (np. dostrzega, że nie każda prosta w układzie współrzędnych jest wykresem funkcji jednej zmiennej); potrafi dokonywać uogólnień, np.