Agricola konsultował swój przekład z Biblią Lutra, łacińską Wulgatą oraz szwedzką Biblią Gustawa Wazy, której Nowy Testament ukazał się drukiem w roku 1526. Agricola zamierzał przetłumaczyć również Stary Testament, lecz przed swoją śmiercią przełożył i opublikował tylko fragmenty tej części Biblii (Księga Psalmów 1551, Pięcioksiąg i Prorocy 1551–1552).
Tłumaczenia pełne do XX w. W roku 1642 ukazało się nowe, pierwsze pełne tłumaczenie Biblii w języku fińskim Biblia: Se on: Coco Pyhä Ramattu Suomexi, które stało się pierwszym oficjalnie autoryzowanym przekładem Biblii Ewangelicko-Luterańskiego Kościoła Finlandii. Biblia ta została dedykowana Krystynie, ówczesnej królowej Szwecji, a tym samym władczyni Finlandii, przez co stała się znana jako Kristiinan Raamattu (Biblia Krystyny). Przekład był efektem pracy zespołowej kierowanej przez teologa Eskila Petraeusa, rektora Akademii w Turku. Przed rozpoczęciem tłumaczenia przyjęto następujące zasady: przekład miał zostać dokonany z języków oryginalnych hebrajskiego i greckiego, miał być zgodny z niemiecką Biblią Lutra.