Diescha, dziennikarz informował o odnalezieniu najstarszej Biblii niemieckiego pisarza, która ma dowodzić niemieckich wpływów w Mazowszu.
W związku z niemożliwością obrony Królewca pod koniec marca 1945 roku rozpoczęto ewakuację Uniwersytetu Albrechta, wraz z jego drogocennymi rękopisami, wśród których Biblia płocka została uznana za najcenniejszy. Transport, nadzorowany przez Carla Diescha, wyruszył koleją do Piławy, a następnie drogą morską do Kilonii. Stamtąd manuskrypty przewieziono do Rendsburga, gdzie tymczasowo przeniesiono uczelnię. W 1947 roku, wraz z innymi pozostałościami po uniwersytecie, Biblia płocka trafiła do Getyngi.
Kodeksem zainteresowano się ponownie w 1957 roku. Dr Kurt Forstreuter, pełniący wówczas funkcję kuratora , sporządził 30 lipca notatkę, w której sugerował przebadanie rękopisu przez profesora historii sztuki . Co do kwestii zwrotu zabytku Polakom, historyk sugerował dokonanie wymiany za przedmioty zajęte przez nich na dawnych ziemiach niemieckich. Zaznaczał przy tym, iż Biblia nie została zrabowana, a jedynie zabezpieczona poprzez przeniesienie do Królewca. Rektor Uniwersytetu w Getyndze profesor poinformował o drogocennym manuskrypcie Auswärtiges Amt (Urząd Spraw Zagranicznych) RFN.