W nocie z 3 sierpnia zalecał przekazanie odziedziczonego po Uniwersytecie Albrechta kodeksu za pośrednictwem struktur kościelnych. Ministerstwo zainteresowało się Biblią płocką w 1959 roku, zalecając rektorowi specjalną opiekę nad manuskryptem (przechowywanym wówczas w uniwersyteckim skarbcu), który Republika Federalna Niemiec planowała oddać władzom Polskiej Rzeczypospolitej Ludowej. Władze uczelni podtrzymywały wolę zwrotu zabytku z pominięciem struktur państwowych. Ostateczna decyzja zapadła w 1977 roku. Prorektor przekazał kodeks w Płocku 13 września 1978 roku biskupowi Bogdanowi Sikorskiemu. W 1979 roku Biblia płocka została wystawiona dla zwiedzających w Muzeum Diecezjalnym w Płocku.
Od tego czasu jest czasowo eksponowana w siedzibie Muzeum Diecezjalnego.
Pierwszym opracowaniem naukowym Biblii płockiej była praca Mathiasa Bersohna z 1899 roku. Ponieważ jednak jego autor nie badał rękopisu osobiście, opis ten zawiera wiele błędów (autor mylnie podaje rozmiar kart, nieprawidłowo podaje numerację notatki o cudach oraz popełnia inne błędy merytoryczne). W latach 1934 i 1937 kodeks badał Adam Vetulani. Liczne badania prowadzono po zwrocie rękopisu do Płocka.